Lorem ipsum bla bla bla
-
runaway aeroplane
wylatujemy pojutrze. ja uciekłam już dzisiaj. zablokowałam bloga. zawiesiłam konto i fanpage na facebooku. nie odpisuję na maile. nie odbieram telefonów. kiciuś leży wyciszony w drugim pokoju. przeczekam te dwa dni i znikam stąd. jedyne, co mnie trzyma to psy. trochę dramatyzuję, wiem. ale rozstanie z nimi nawet na kilka…
-
lalkowa kawka w Posłańcu Uczuć
[zaległa notka z 6 marca 2013] na jesienną, zimową i wczesnojesienną depresję najlepsza jest kawa. w Posłańcu Uczuć. w doborowym lalkowym towarzystwie ;)) zwłaszcza, że w lalkowym gronie siedzi KTO, kto za chwilę dołączy do mojego stadka… :> ale csssiiii… to niespodzianka! ;) Malkama i Honorata – zakochane…
-
the loss of wisdom
nie tylko siebie doprowadzam do łez. wszystkim bez reszty opadają ręce. wymykam im się ostatkiem sił, choć właściwie miałabym ochotę zostać pod tą ścianą w nadziei na rychłe rozstrzelanie. niech to się już skończy, proszę. myślałam, że dno osiągnęłam już dawno, tymczasem spadam coraz niżej i niżej jakby otwierały się…
-
dylematy warsztatowe podczas customizacji kolejnej lalki Blythe
wzięłam na warsztat kolejną ofiarę: lalka – jak twierdził chiński sprzedawca z Ebaya – jest fabryczną wersją Blythe, tzw. Blythe Factory doll, z którą nie miałam jeszcze okazji pracować… długie blond falujące włosy, brak grzywki, mold RBL i kolory oczu (w tym eye chipy w kolorze light green) sugerowałyby model…
-
FAQ
WordPress w telefonie złagodził nieco moją awersję do pisania. Biały pusty ekran notebooka ostatnio kojarzył mi się już tylko z dokuczliwym przymusem napisania tekstu, najlepiej dobrego tekstu, bo do takich przwyczaiłam moich klientów. Teraz jest inaczej. Od słów oddziela mnie Mariański Rów i mur z żelazobetonu, w który wstydliwie drapię…
-
Leżąc w łóżku…
… sprawdzam, czy da się bloga pisać z telefonu. Otoczona lalczynymi pokoikami zastanawiam się, ilu rzeczy nie zrobilam dzisiaj… Ilu rzeczy nie zrobię jutro. Ile przepadnie. Ile zostanie z tyłu głowy, by ciążyć mi przez kolejne tygodnie…
-
remont trwa. co więcej – remont się przedłuża.
to bardzo w moim stylu. do tego stopnia, że blog obrzydł mi już do reszty. z obawy, by nie zakończyło się to jakąś trwałą rozpierduchą w html, php i css – postanowiłam, że włączę go póki co w trybie awaryjnym: bez podstron, migających ozdobniczków, podświetlanego kursora, animowanych bannerków, generatora złotych myśli…
-
last day before the world ends
przestałam już liczyć niewykorzystane szanse, zmarnowane okazje, złamane słowa, niedotrzymane obietnice, dawno przeterminowane dedlajny oraz inne zaprzepaszczone możliwości. czas przecieka mi przez palce, a przestrzeń ciężko zastyga wokół. wszyscy już pobiegli, tylko ja zagapiłam się i zostałam. tam, w tym szarym i cichym bocznym pokoju z dzieciństwa, którego okna wychodzą…
-
ground control to major Tom
każdego dnia powinnam być gotowa do wyjścia na powierzchnię i brodzenia w rzeczywistości. bez żadnego punktu podparcia, falując w nieważkości, z przesuniętym punktem ciężkości w stronę nieokreśloności. przeraża mnie to na tyle, by zawczasu zaniechać wszystkich ruchów. i czekać. czekać, co nastąpi. siedzę ze skrzyżowanymi na piersiach rękami, patrzę na…
-
powiewy i zaniepokojenia.
lekko i nieznacznie powiało wczoraj wiosną. wraz z niepokojem. gdyż wiosna jest jasna i prześwitująca, niczego się przed nią nie ukryje. a ja wciąż wolę się schować w ciemnych zakamarkach zimy. ryć sobie tajne korytarze pod powierzchnią szarych poranków i stukotać skrycie pod przykryciem popołudniowych ciemności. więc z ulgą powitałam…
-
składnia. zapadnia.
Był zezowaty, nie wiodło mu się, zmarniał. Znając przyczyny, wcale nie ubolewał. Od czasu kiedy na pożegnanie z niechęcią zatrzasnął odrzwia wysokiej uczelni, która w niczym nie zaspokoiła jego wewnętrznej udręki, pozbył się wszelkich rojeń o świetnej przyszłości i urągając życzliwym przepowiedniom najbliższych i znajomych, utknął w samym sobie, skrzętnie…
-
usta pełne wody. pięści pełne ostrych wyrazów.
nie rozumiem, po prostu nie rozumiem, jak można dziwić się, że w odpowiedzi na pokrętne tłumaczenia, wykluczające się wersje zdarzeń, niejasne intencje, nieskrywaną złość i uogólnioną niechęć oraz wielokrotne powtarzane sugestie na temat mojej rzekomej niepoczytalności, chorobowo zaburzonej percepcji, tudzież omamów słuchowych – mam czelność odpowiedzieć ostrym słowem pisanym, bezpośrednio…
ZAZIE
Blog Zazie jest jednym z najstarszych i najdłużej prowadzonych blogów w polskim internecie. Założony w 2002 roku na platformie blog.pl, w 2010 przeniesiony na wordpressa i domenę dev.zazie.com.pl.
© 2002 – 2026 · Olga Zazie Gromek