2003-08-22 uczennicę gościłam u siebie bladym świtem (czyli o 9.00) bo potem do pracy biegłam, ochoczo rzecz jasna, wszak cosmo-harcerką być próbuję! Bleh. Obudzona przez natarczywe pikanie komórki, spłukana rześkimi strugami prysznicowymi, usiadłam sobie na brzegu łóżka i trzęsąc się z zimna, zastanawiałam się – co ja mam dzisiaj „przerabiać”…

CZYTAJ

2003-08-20   Zdolna jestem i spostrzegawcza, i poczytalna , i w ogóle. Przed wyjściem z pracy komórkę swoją na biurko rzuciłam, obok wywalonych wcześniej papierów, babskich gadżetów i kosmetyków (dwie szminki! bosz, przecież ja się w ogóle nie „szminkuję”!!?), podstawka na kadzidełka kupiona w lutym i resztka perfum, których ostatnio…

CZYTAJ

2003-08-13 czyli gotujemy obiad! Najpierw Lu starła ser żółty na tarce, bo to jej numer popisowy. W tym czasie Zaz odmierzała dwie porcje kaszy kuskus i zastanawiała się o ile kubek jest większy od szklanki. Potem dziewczęta nachyliły się razem nad zakupioną puszką groszku i po chwili głębokiej zadumy postanowiły…

CZYTAJ

2003-08-12 Pamiętacie taki czeski (kultowy dla mnie) filmik „Nikogo nie ma w domu” emitowany bodajże przez p.Zygmunta i Pankracego w każdy piątek? Niewielki chłopczyk – samopas puszczony w przestrzeń mieszkania, podczas gdy rodzice w pracy (ach, ta epoka socjalizmu z ludzką twarzą! ;p) – cuda i brewerie wyprawiał rozmaite, a…

CZYTAJ

2003-08-10 Lu „weszła w posiadanie” wakacyjnego delikwenta, którego naucza po anglijsku. Słomiany wdowiec, familię na wywczas wyekspediował i Lucynkę na swoich salonach (zapewne pośpiesznie zaaranżowanych na garsonierę) przyjmuje. Przed pierwszą wizytą u delikwenta obie zaliczyłyśmy paranoidalną jazdę: dostałam namiar na gościa (nazwisko, adres, telefon) i jeśli Lu nie zadzwoni po…

CZYTAJ

2003-08-09 Za oknem pełnia lata – zmysłowa noc sierpniowa – a ja sobie piję herbatkę owocową „Zimowa Baśń” (w rolach głównych: jabłko, głóg hibiscus, krążki cynamonu, goździki, wanilia), która wcale zimowo nie smakuje i słucham pani Jeretty Steele tęsknie śpiewającej „Calling You”… choć przecież mam Cię tak blisko. dzieli nas kilka…

CZYTAJ

2003-08-06 Pięknie! zalałam papiery kawa! Niby nic, gdyby nie to, że piszę [rysuję] piórem. Ekspresowo rzuciłam się do osuszania podmokłych kartek. Efekt? papier-mache z Bachelarda + brunatne zacieki na kremowym T-shircie, który – na swoje nieszczęście – był jedyną szmatą w pobliżu rozlewiska i został bezmyślnie pochwycony przez spanikowane dziewczę.

CZYTAJ

2003-08-05 Siedzę w łózku, przywalona książkami, papierami i flamastrami [sic!]. Rysuję wykresy, grafy i inne hieroglifo-piktogramy odzwierciedlające moją koncepcję teoretycznoliteracką. Bo nie z geometrii, ni architektury piszę pracę, lecz z poetyki i teorii literatury. A raczej – nie piszę, lecz (jak dotąd) rysuję, bo awersję mam do linearności i wolę…

CZYTAJ

2003-08-04 […] Pojęciem literatury realistycznej posługujemy się tu w sensie określonym przez Włodzimierza Ławniczaka [w: Elementy marksistowskiej metodologii humanistyki] , a przez literaturę fantastyczną będziemy rozumieli przeciwieństwo tej pierwszej, to znaczy taki wytwór czynności artystycznej, który charakteryzuje się cechami dokładnie odwrotnymi względem określonych dla przedstawień typu realistycznego. W.Ławniczak, ustalając tożsamość…

CZYTAJ

2003-08-03 Coraz więcej pragnę, coraz więcej mi potrzeba. Przekraczanie kolejnych granic. Czy ktoś ma prawo mnie powstrzymać? Chciałabym. Gdy ktoś próbuje – gryzę. Nie sposób ze mną wytrzymać. Tak jak teraz gdy mówię, a chciałabym powiedzieć coś zupełnie innego. Nie wolno. Wszak istnieją GRANICE PRZYZWOITOŚCI.

CZYTAJ