czuję egzystencjalny niepokój, więc robię zdjęcie, by uwiecznić tę chwilę. wychodzi mi   autoportret z pastą do zębów   apdejt: always look on the bright side of life. oglądam teletuby, jem ruskie pierogi i rozmyślam, co namalować na suficie w łazience. wszelkie sugestie mile widziane.    

CZYTAJ

z premedytacją pozwalam umierać balkonowym kwiatom. chciałam, by wyrosły piękne. wyrosły takie sobie, kruche i łamliwe. inne ledwo wykiełkowały, cienkie i niemrawe. jakis czas temu z hukiem zwaliła się 80-centymetrowa skrzynka z kwieciem. chyba w ramach moralnego sprzeciwu. tak więc kwiatom dziękuję niniejszym za współpracę. dla mnie lato już się…

CZYTAJ

łaknę wyznań miłosnych. nawet jeśli miałyby okazać się deklaracjami na wyrost.      

CZYTAJ

jestem na chorobowym i od rana uprawiam khe khe khe, niemal wyczynowo. siedzę w domu, w powyciągancych bojówkach, burym polarku, bo wiadomo – zimno, a przede mną piętrzy się zupełnie niemetaforyczna kupa. kupa roboty. za każdym razem, gdy mam ochotę jej dotknąć, zbiera mi się na wymioty. nie myslę o…

CZYTAJ

znów będę monotematyczna, ale w końcu to mój kawałek internetu, więc mogę go zaśmiecać swoimi problemami. pisałam już, że ostatnio słabuję? chyba wielokrotnie, ale nic to – powtórzę. słabuję, niedomagam, podupadam, doskwiera mi. potykam się o własne ciało na każdym kroku i zakręcie. podczas ostatniego spotkania z A., kiedy szłyśmy…

CZYTAJ

gościu, siądź pod mym liściem, a odpocznij sobie * * * coraz więcej przebywam z ludźmi i coraz więcej się od nich uczę. rośnie moje drzewo wiadomości dobrego i złego. wczoraj na przykład nauczyłam się, że pewne rzeczy/zdarzenia/ wszystkie te metaforyczne „kupy” trzeba po prostu ominąć i iść dalej, spokojnie,…

CZYTAJ

po raz kolejny organizm odmówił mi posłuszeństwa. i zrobił to właśnie wtedy, gdy najbardziej go potrzebowałam. a on po prostu wziął i się zdezintegrował, porozpadał na niepasujące do siebie kawałki. i tak sobie trwa w najlepsze. ponieważ nie mam pojęcia, co tak naprawdę mu dolega (oprócz tych badań z maja,…

CZYTAJ

jest mi tak słabo, że ledwo dowlokłam się do domu, gdzie zaliczyłam potężne rzyganie. teraz mam 38 stopni gorączki i wszystko mnie boli. to się chyba nazywa psychosomatyczne podejście do tematu. albo jakoś tak. a poza tym – czuję żal i wściekłość. oraz bezradność.        

CZYTAJ

nawet w najpiękniejszych okolicznościach przyrody, podziwiając płynące po niebie obłoki i świergot ptaszyn w gałęziach drzew możemy przypadkowo wdepnąć w pokaźną kupę. i choc nikt z nas jej nie zrobił, po chwili ślady gówna noszą na butach wszyscy. bez wyjątku. nawet, kiedy sama kupa zniknie już w odmętach biotopu, atmosfera…

CZYTAJ