ponieważ bardzo-ale-to-bardzo zmęczyłam się dzisiejszym trwonieniem i rozpierdalaniem czasu (z tego wszystkiego zaczęłam nawet – o zgrozo! – pisać blogusia i układać skarpetki w pary), myślę że bez zbędnych wyrzutów sumienia mogę się już udać na spoczynek. jestem z siebie tak makabrycznie zadowolona, że jeszcze chwila, a zacznę tłuc głową…

CZYTAJ

jakieś złe we mnie wejszło i wyleźć nie kce. dusiołek usiadł mi na piersiach. i gniecie. tchu mi brak i rzężę sobie z cicha, od czasu do czasu pokasłując. żeby to jeszcze dopadła mnie jakaś spektakularna gorączka z majaczeniem, zmysłowa chrypa lub budzący współczucie smark do pasa. żeby gdyby, ale…

CZYTAJ

– gdzie idziesz na andrzejki? – nigdzie. – jak to? więc siedzisz dziś w domu? tak-to. siedzę w domu. nie bawię się w andrzejki. nie leję wosku. nie wróżę. od 10 lat. podziurawione serce z czerwonej stearyny. podziurawione serce z czerwonego mięsa. nie bawię się już w andrzejki. bo tak.…

CZYTAJ

piszę od nowa. tak jak wtedy, kiedy sprowadziłam się tu z piramidą kartonowych pudeł, a na ścianie miałam jedynie kaligrafię od a., która jeszcze wtedy coś znaczyła. i jedna i druga. teraz znaczenia się zatarły. ntwd ujęłaby to inaczej – po latach signifiat wyznało światu swą pustkę i przyznało się…

CZYTAJ

wygląda na to, że społeczeństwo, a przynajmniej ta jego zła i plugawa część, do której mam czelność i przyjemność należeć po wyborach oszalała ze szczęścia. zaczęło się w poniedziałek, od samego rana – wchodzą do redakcji, od progu drąc radośnie ryje. ćwiczą ciosy karate na korytarzu. wespół z dyrekcją niechcący…

CZYTAJ

słoik czarnych oliwek słoik suszonych pomidorów człowiek zaznaczony krzyżykiem fun for me. apdejt: nie ma większej przyjemności niż stanąć nad cudzą kartą do głosowania i dyskretnie wskazywać palcem nazwiska ;P komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl

CZYTAJ

  zaczęło się gorzej niż źle. gdyż albowiem. w godzinach poźnopopołudniowowieczornych siedziałam jeszcze w pracy, zgłębiając naturę mej rozwijającej się depresji, badając ją z pasją – tak jak językiem bada się rosnący gdzieś z tyłu ząb. dobra, koniec metafor – wesoło mi kurva raczej nie było. więc zasadniczo nie ucieszyłam…

CZYTAJ

związałam sobie rączki jak do modlitwy i nadal nie mogę zasnąć. słucham cocorosie i zasadniczo chce mi się płakać. klepię zamówione teksty, a wordowy asystent w kształcie spinacza patrzy na mnie wymownie i wzdycha z politowaniem. komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl

CZYTAJ