chmielna. koparka weszła w szkodę. niedobra-niegrzeczna. płaczą tapety z trzeciego piętra i freski z drugiego. biomechaniczne dominy i cyberorganiczni niewolnicy na ścianie pokoju mariusza z wydziału nauk o żwieniu. *     *     * miniaturowy, ultra-mobilny, kompaktowy – bardzo starannie wykonany klon Bajki. Haluta, Bajka i Lokator. oraz Zaz po drugiej stronie…

CZYTAJ

astr zjadła szybciej. a ja cały czas gadam i macham w powietrzu plastikowym widelcem. – pacz tam! – pokazuje astr. a ja odwracam się i patrzę przez długą chwilę. *     *     * a poza tym zakupiłam dwie spódniczki w rozmiarze 36 oraz waciki. astr nabyła krem pod oczy.  

CZYTAJ

– no proszę cię, zjedzmy jednego małego chińczyka… może być na pół! – cholera, trzymajcie mnie! kupić jej sajgonkę, to zaraz wszystko wywali pod stół! – nie gniewaj się, zaraz ją znajdę! … masz chusteczki? – och! moje drogie, na ziemi bytuje mnóstwo bakterii i mikrobów! – powiedziała zafrasowana ciocia…

CZYTAJ

świadoma grzechu łakomstwa i nienasycenia – Blu udaje, że wcale jej tutaj nie ma. zaz – wręcz przeciwnie. napchawszy sie po kokardę naleśnikiem ze szpinakiem, a nastepnie naleśnikiem z truskawkami – radośnie celebruje swoje napchane jestestwo i rosnącą dupę. zapłacze później. ale z pewnością widowiskowo.                                                             *     *     * głos…

CZYTAJ

sprytnie zwiedziona obietnicą zobaczenia huty – pognałam ci ja na drugi koniec końca świata. oczywiście huty nie ujrzałam. nawet komina złamanego, ani ani. pokazano mi natomiast nieprzebrane bogactwo towarów zbytkowych. zabytkowych też. z wrażenia aż uklękłam. taką ekspozycję to ja ostatnio widziałam w 1984 w sklepie z gwoździami nieopodal bazaru…

CZYTAJ

okazuje się, że przyjaciele po prostu są. sami z siebie. nie tam, gdzie szukałam ich przez ostatnie dwa lata, ale tutaj. obok mnie. od zawsze. stali tuż za moimi plecami, patrząc z przerażeniem jak zarzucam linę na jakieś urwiste, pełne spadających kamieni zbocze i uparcie próbuję się na nie wspinać.…

CZYTAJ

kupiłam bambusowe dzwonki powietrzne na balkon. blue mówi, że nie minie tydzień, a oszaleję od tego dźwięku. być może. ale póki co – tak chcę. to znaczy dzwonki, nie – że oszaleć. a poza tym – świat jest strasznie mały. życiowe ścieżki krzyżują się z internetowymi linkami. lubię, kiedy cudze…

CZYTAJ

momentami boli tak, że aż trudno mi oddychać. nie będę ukrywać, że jest inaczej. każdego dnia mozolnie wyłażę na powierzchnię i usiłuję utrzymać się tam choć godzinę dłużej niż poprzednio. to super, że tak świetnie sobie radzę, prawda?

CZYTAJ

na etażerce – angeliki z majoliki Madame Isztfanko z Hrabinią zamęt moralny czynią pokojówka z Titanica potajemnie odurza się perfumami „Pani Walewska” bogobojne białogłowy w bojaźni

CZYTAJ

kiedy wyszłam przed blok, słońce polizało mnie po ryju swoim gorącym jęzorem. metafora taka. dom bez okien wygląda nieco szczerbato. zaaa-ziiieee   duu-peeek!!! „w zagrodzie możemy się natknąć na doskonale zachowane prasłowiańskie machiny oblężnicze…” pudełko na uwięzione księżniczki. ognisty rumak, zaczarowanna dorożka i magiczny welocyped. w lochach mieści się laboratorium…

CZYTAJ

Madame Incognito :* wytęż wzrok, a zobaczysz, gdzie popełniłaś błąd… aktyw osiedlowy domaga się. ucieka mi, bżydal. podobne zdjęcie jednej z tych latarni zrobiłam dokłądnie 2 lata temu. bardzo probowałam być szczęśliwa. wtedy nie wiedziałam tego, co wiem teraz. papryczka chili poprosiła, bym wzięła ją do domu. odmówiłam. nie zawieram…

CZYTAJ

To, co mnie rani, wymazuję ze swoich map. Miejsca, w których się potknęłam, upadłam, w których mnie uderzono, dotknięto do żywego, gdzie zabolało, przestały na nich istnieć. W ten sposób wymazałam kilka dużych miast i jedną prowincję. Może kiedyś zdarzy się, że wymażę cały kraj. Mapy przyjmują to ze zrozumieniem;…

CZYTAJ