od wczesnego dzieciństwa słyszałam od wszystkich nieustannie powtarzające się pytanie: “dlaczego ty jesteś taka smutna? co się stało? uśmiechnij się!”.
tymczasem, moi drodzy, nic się nie stało, a ja jestem najweselszą i najbardziej optymistyczną osobą, jaką znam. naprawdę.
nie jestem smutna. może po prostu patrzycie na mnie akurat wtedy, kiedy jestem zajęta, przebywam gdzie indziej, żyję czym innym i załatwiam ważne sprawy.
Moment w słońcu, kiedy cię obserwuję z okna autobusu,
masz inną twarz niż w chwilach, kiedy wiesz, że patrzę
– a teraz mnie nie widzisz, patrzysz w nic, w błyszczącą
szybę, za którą niby jestem. Już nie ja, nie ze mną,
nie w ten sposób, nie tutaj. Może zdarzyć się
wszystko, bo wszystko się wydarza.¹
– Znam lekarza… Kolega… wyciągnął już wielu ludzi z depresji…
– Ja nie mam depresji.
– Nie?… A co to jest?.. Ten szpital…?
– Prowadzę badania…
– Nad czym?
– Nad wieloświatem.
– Czyli?
– Nad światami równoległymi.
– Nie rozumiem…
– Według kwantowej teorii Hugh Everetta III wszystko, co może się zdarzyć, na pewno zdarza się w jednej z odnóg rzeczywistości. Ta rzeczywistość przypomina rozgałęziające się w każdej chwili drzewo życia. Rozgałęziające się w nieskończoność drzewo czyli oznacza to, że i my przebywający na tym drzewie, nawet policjanci, chcąc nie chcąc, też się rozgałęziamy. Czy to jest dla Ciebie jasne?
– Zostawię Ci na Niego namiary…²
_________
¹ Marcin Świetlicki, Czarny poniedziałek [w:] Marcin Świetlicki: Schizma, Poznań 1994, s. 69.
² Dziewczyna z szafy (2012) – scenariusz i reżyseria: Bodo Kox
Dodaj komentarz