special ability to emotional lability – czyli: Zazie znów próbuje wyjść na prostą

nie zasłaniam się tym, że choruję. ale też nie ukrywam, że nie jest mi łatwo.
nie, to się nigdy nie skończy. przestałam już wierzyć w cuda.
oczywiście, że z medycznego punktu widzenia, ani ADD ani depresja nie jest chorobą śmiertelną.
oczywiście, że się cieszę, mając dwie zdrowe nogi i dwie zdrowe ręce.
jasne, że powinnam zebrać dupę w troki i wziąć się do roboty, najlepiej takiej w korpo,
żebym nie miała czasu na myślenie o głupotach. plus wolontariat, żebym przestała myśleć o sobie.
sposobów jest mnóstwo. każdy z nich wypróbowałam przynajmniej raz.

każdego dnia mozolnie wyłażę na powierzchnię, krok po kroku, z największą ostrożnością,
żeby się nie spierdolić w dół.

co teraz? co dzisiaj?
co jeszcze mogę zrobić, żeby utrzymać się w pionie choć godzinę dłużej?
żeby płynąć tak jak wszyscy albo przynajmniej nie utonąć.