Lorem ipsum bla bla bla
-
15 września Zazie skończy 30 lat.
balowała dzisiaj :>
-
niedoczas. dwumian. dopełnienie.
niniejszym stwierdzam, że życie uczuciowe jest uroczym i pazernym czasopochłaniaczem. ale niech tak trwa. niech się dzieje. chcę czasowstrzymywacz. żeby tak było już zawsze.
-
młot na czarownicę. próba wody.
jeśli marudzę, ociągam się i generalnie nie mogę się poskładać, żeby wyjść z domu – należy mnie wrzucić do wanny w ubraniu i puścić rzęsisty strumień prysznicowy, a następnie umyć mi włosy, nie zdjąwszy nawet spodni. czy wiecie jak fajnie woda wypływa z nogawek? :D przy okazji dowiedziałam się, co…
-
rymy. rytmy. przytupy.
jak co roku o tej porze, kiedy jesień jeszcze nie przyszła, ale wszystko powoli zaczyna ją zwiastować włącza mi się syndrom wiewiórki – myślę o orzeszkach, przytulnej dziupli i miękkim posłaniu z liści. i tak oto – po długich tygodniach letnich ekscesów miejsko-plenerowych – niniejszym zaczynam bawić się w dom.…
-
zielone jabłko na pochmurny dzień
sobie jem. i zastanawiam się. co teraz. bo wytrąciło mnie z równowagi. i nie mogę jej złapać. nie ogarniam czasu i przestrzeni. nie mieszczę się. mijam się przelotnie z godzinami i miejscami. trochę idę, trochę latam, trochę potykam się o własne nogi. trochę gubię kroki i tracę rytm. zaskoczona, przestraszona,…
-
skoro nie ja, to tym bardziej.
nic więcej nie mogę uczynić. moje miejsce przy tobie zajął ktoś inny. ja mogę tylko żyć na swoim kawałku czasoprzestrzeni. i zamierzam to robić najlepiej jak potrafię.
-
układanki, rebusy, szarady i zagadki logiczne
ja składam się z części niespójnych, przeczących sobie nawzajem jedna mówi: chce stąd wyjść. druga mówi: ja zostaję. wiem że to jest męczące nie tylko dla mnie, lecz dla tych, którzy ze mną przebywają mówią: nie mogę znieść tych twoich humorów i zmian – pewnie racje mają. bo we mnie…
-
nieustające wakacje.
niniejszym zakończyłam urlop i jak niepyszna powróciłam na łono zakładu pracy. na poranny dyżur dowlokłam się rzecz jasna niewyspana, bo jakże by inaczej. dwie godziny snu to nieco mało. co nieco. czaję się więc za biurkiem i łypię spode łba. kuleżanki i kuledzy pytają, gdzie byłam i czemu taka blada…
-
w stronę Breslau.
w zamysleniu.
-
za chwilę dalszy ciąg programu.
w związku ze związkiem i pytaniami znajomych i nieznajomych, czy aby w końcu nie wystrzeliłam się w kosmos – mówię jak jest: blog nie umarł, zazie żyje. a jakże. bo niby czemu nie. tylko ten no… ekhm. zazie troche mniej czasu ma :) bo ten no… ekhm… oeza, wielki mi…
ZAZIE
Blog Zazie jest jednym z najstarszych i najdłużej prowadzonych blogów w polskim internecie. Założony w 2002 roku na platformie blog.pl, w 2010 przeniesiony na wordpressa i domenę dev.zazie.com.pl.
© 2002 – 2026 · Olga Zazie Gromek