mimo poniesionych strat, mimo wysokich kosztów własnych ten rok doprowadził mnie do kilku udanych transakcji i w sumie imponujących zysków. teraz jestem spokojna. przestałam grać na giełdzie. nie miotają mną hossy i bessy. ulokowałam wszystko na wysoko oprocentowanej lokacie długoterminowej. komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl

CZYTAJ

kolędy kolędami, ale prawdziwie świątecznie poczułam się dopiero wtedy, kiedy cioteczna siostra puściła z kompa „last christmas” duetu wham. i tak jak generalnie _nie_śpiewam_ w czasie świąt i innych uroczystości – tak „last christmas” odśpiewałam sobie pod nosem niemal w całości. to sie nazywa poprawność polityczna. albo degrengolada mentalna. komentarze…

CZYTAJ

pewna izraelska blogerka stwierdziła, że prawdziwy bloger zamyka/hasłuje/kasuje bloga naprawdę wiele, wiele razy (często z hukiem i resztą efektów specjalnych), ale i tak zawsze do niego wraca/odhasłowuje/otwiera. niniejszym muszę przyznać jej rację. niniejszym również zdejmuję hasło. (acha, gdyby znów zdarzyło mi się zamknąć ten bajzel, to klucz dostępu pozostanie bez…

CZYTAJ

jestem idealnie przewidywalna. działam według utartych schematów i dawno wytyczonych ścieżek. dzięki temu wiem co robię i łukiem szerokim omijam wszelkie niespodzianki. i tak o – realizację zlecenia rozpoczynam w wieczór poprzedzający dedlajn, a następnie przez kilka godzin dłubię w nosie i marudzę, by potem w pośpiechu – z głową…

CZYTAJ

dziś wieczorem minie 10 lat. dekada pracowitego wymazywania ze świadomości. już prawie umiem nie pamiętać. a jeśli nawet dopada mnie jakiś przebłysk, nie tracę już oddechu. nie dostaję też drgawek na dźwięk dzwonka nokii, znów mogę jeść oliwki i słuchać do upadłego 'evidence’. zresetowałam się. zreanimowałam się. zregenerowałam się. wszystko…

CZYTAJ

ponieważ bardzo-ale-to-bardzo zmęczyłam się dzisiejszym trwonieniem i rozpierdalaniem czasu (z tego wszystkiego zaczęłam nawet – o zgrozo! – pisać blogusia i układać skarpetki w pary), myślę że bez zbędnych wyrzutów sumienia mogę się już udać na spoczynek. jestem z siebie tak makabrycznie zadowolona, że jeszcze chwila, a zacznę tłuc głową…

CZYTAJ

jakieś złe we mnie wejszło i wyleźć nie kce. dusiołek usiadł mi na piersiach. i gniecie. tchu mi brak i rzężę sobie z cicha, od czasu do czasu pokasłując. żeby to jeszcze dopadła mnie jakaś spektakularna gorączka z majaczeniem, zmysłowa chrypa lub budzący współczucie smark do pasa. żeby gdyby, ale…

CZYTAJ

– gdzie idziesz na andrzejki? – nigdzie. – jak to? więc siedzisz dziś w domu? tak-to. siedzę w domu. nie bawię się w andrzejki. nie leję wosku. nie wróżę. od 10 lat. podziurawione serce z czerwonej stearyny. podziurawione serce z czerwonego mięsa. nie bawię się już w andrzejki. bo tak.…

CZYTAJ

piszę od nowa. tak jak wtedy, kiedy sprowadziłam się tu z piramidą kartonowych pudeł, a na ścianie miałam jedynie kaligrafię od a., która jeszcze wtedy coś znaczyła. i jedna i druga. teraz znaczenia się zatarły. ntwd ujęłaby to inaczej – po latach signifiat wyznało światu swą pustkę i przyznało się…

CZYTAJ